10 sierpnia 1990 – Magellan na orbicie Wenus

10 sierpnia 1990 – Magellan na orbicie Wenus

opublikowane w Codziennik, Najnowsze Wpisy | 0

Sonda Magellan – bezzałogowa sonda kosmiczna amerykańskiej agencji kosmicznej NASA, stworzona do badania planety Wenus. Głównym celem misji było dokładne zbadanie planety przy pomocy radaru z syntetyczną aperturą (radar służący do uzyskiwania obrazów nieruchomych obiektów o wysokiej rozróżnialności), co pozwoliło na wykonanie map powierzchni Wenus niewidocznej w świetle widzialnym z powodu bardzo gęstej warstwy chmur. Sonda wykonała także mapy pola grawitacyjnego Wenus oraz pomiary wysokości obiektów za pomocą altimetru radarowego.


maggelan2

Początkowo sonda miała nazywać się Venus Radar Mapper. Później nazwano ją na cześć portugalskiego podróżnika Ferdynanda Magellana, który w XVI wieku jako pierwszy przepłynął przez Cieśninę Magellana na Ocean Spokojny.

Całkowity koszt misji wyniósł 680 milionów dolarów, z czego budowa pojazdu pochłonęła 287 mln, system radarowy 120 mln, zaś koszt wystrzelenia i obsługi misji przez pierwsze 30 dni – 49 mln dolarów.



4 maja 1989 roku sonda została wyniesiona na niską orbitę okołoziemską na pokładzie promu Atlantis w misji STS-30. 5 maja, po pięciu orbitach Ziemi, na wysokości 296 km, opuściła ładownię wahadłowca. Na trajektorię międzyplanetarną została skierowana przez dodatkowy człon napędowy na paliwo stałe (Inertial Upper Stage). 10 sierpnia 1990 roku, po 15 miesiącach podróży, weszła na eliptyczną, prawie polarną orbitę wokół Wenus o perycentrum 294 km. Przez pierwsze tygodnie pobytu na orbicie trwała faza testów. Misja okołowenusjańska została podzielona na cykle trwające po 243 dni (tyle trwał przelot sondy nad całą powierzchnią Wenus), pierwszy z nich rozpoczął się 15 września 1990. W trakcie misji sonda zmapowała 99% powierzchni Wenus z rozdzielczością dziesięciokrotnie wyższą niż wcześniejsze radzieckie sondy Wenera 15 i 16. We wrześniu 1994 przeprowadzono eksperyment Windmill (pol. wiatrak), podczas którego zmieniano kąt nachylenia paneli baterii słonecznych i badano wpływ oporu atmosferycznego na ruch sondy, co pozwoliło na obliczenie gęstości atmosfery na różnych wysokościach.



11 października 1994 roku sonda została skierowana w atmosferę planety, gdzie częściowo spłonęła 13 lub 14 października. Przypuszcza się, że niektóre jej fragmenty mogły opaść na powierzchnię. Ostatni sygnał z sondy odebrano 12 października.