Pustynia – Desert Center

Pustynia – Desert Center

szkola_2


Jedziesz środkiem drogi, nikomu nie wadzisz. Po lewej pustynia, po prawej pustynia. Gdzieniegdzie palmy, w innym miejscu roślinne pozostałości wskazujące, że kiedyś rosła tu jojoba. I nagle trafiasz na budynki. Myślisz: Jestem uratowany! Kawa! Frytaski! Nie… Okazuje się, że jedynym gościem w kawiarni jest pustynny wiatr, stację benzynową regularnie nawiedza korozja, a w miejscowym markecie stałym odwiedzającym jest upalne słońce.

Scena jak z horroru albo z filmu braci Coen „To nie jest kraj dla starych ludzi”. Przed oczami staje Ci główny bohater z karabinem, już odmawiasz ostatnie w życiu zdrowaśki i liczysz, że amerykańscy dzicy nie będą mordować Cię długo. Na szczęście działa poczta. Idziesz nadać przedśmiertną depeszę – chociaż w ten sposób pożegnasz się z najbliższymi.

Spokojnie. Takich opuszczonych miasteczek w USA jest więcej. Jednym z nich jest Desert Center, założone w 1921 roku przez Stephena A. Ragsdale’a, plantatora bawełny i kaznodzieję z Arkansas.

Ragsdale w 1915 roku miał do załatwienia sprawę w Los Angeles. Wyjechał z rodzinnego Pale Verde Valley i jechał wzdłuż rzeki Kolorado. Po drodze popsuł mu się samochód i musiał zatrzymać się w miejscowości Gruendyke’s Well, założonej przez Bill’a Gruendyke’a. „Pustynny Steve”, jak nazywali Ragsdale’a, dzięki pomocy samego Gruendyke’a mógł spokojnie przeczekać na miejscu, aż jego samochód zostanie naprawiony. Kaznodzieja kontynuował swoją podróż do Los Angeles. W drodze powrotnej… wykupił miasteczko Gruendyke, przeprowadził się tam wraz z żoną Lydią i zmienił nazwę miejsca na Desert Center. Z szopy zbudował garaż, w którym reperowano popsute w drodze samochody, przerobił ciężarówkę, która służyła później jako auto holownicze. Można było również na miejscu uzupełnić braki paliwa – benzynę do baków pompowano ręcznie. Lydia natomiast zajęła się przygotowywaniem posiłków dla zmęczonych kierowców. Miejsce oddalone było o około 80 km od jakiejkolwiek cywilizacji, być może właśnie z powodu braku konkurencji Stephen z Lydią tak świetnie sobie radzili.

Pustynia

W 1921 roku postanowiono, że droga biegnąca obok osady zostanie przemieszczona o 8 kilometrów na północ. Drogę wyprostowano, wybetonowano, umieszczono na mapie i nazwano Route 60, i od teraz przez środek pustyni biegła nowoczesna droga szybkiego ruchu. Ragsdale nie załamał się – zamkną stare Desert Center i przeniósł się… 8 kilometrów na północ. Tam, przy drodze otworzył kawiarnię, stację benzynową i centrum naprawy samochodów. Z czasem wybudowano market, domki do wynajęcia dla podróżnych, a nawet odkryty basen. Powstała także poczta.

Obecnie miejsce możemy podziwiać jako relikt przeszłości. Z „centrum pomocy strudzonym wędrowcom” pozostała już tylko działająca poczta, kawiarnia, w której gościem jest jedynie pustynny wiatr, stacja benzynowa regularnie nawiedzana przez korozję i market, do którego regularnie przychodzi upalne słońce.