Codziennik 11 czerwca urodzili się… Edward Czerny, Gabriela Muskała, Henryk Fabian

Codziennik 11 czerwca urodzili się… Edward Czerny, Gabriela Muskała, Henryk Fabian

opublikowane w Codziennik, Najnowsze Wpisy | 0

foto: Richard Strauss


11 czerwca urodzili się;
1864 – Richard Strauss, niemiecki kompozytor, dyrygent (zm. 1949)
1899 – Yasunari Kawabata, japoński pisarz, laureat Nagrody Nobla (zm. 1972)
1902 – Czesława Szczep-Gaszewska, polska tancerka (zm. 2003)
1904 – Emil František Burian, czeski reżyser, kompozytor (zm. 1959)
1906:Jan Hoffman, polski pianista, pedagog (zm. 1995)
1910:Carmine Coppola, amerykański kompozytor muzyki filmowej pochodzenia włoskiego (zm. 1991)
1917 – Edward Czerny, polski kompozytor, dyrygent, aranżer (zm. 2003)
Gabriela Muskała: Michael Cacoyannis, grecki reżyser filmowy (zm. 2011)
1942: Henryk Fabian, polski piosenkarz (zm. 1998)
1944 – Ewa Skarżanka, polska aktorka (zm. 2005)
1966:Dariusz Niebudek, polski aktor
1969: , polska aktorka
1975:Mira Awad, arabsko-izraelska piosenkarka


Edward Czerny, właśc. Eberhard Antonius Czerny, także: Edward Czerny, Edward Eberhard Czerny, La Strado (ur. 11 czerwca 1917 w Hindenburgu, dzisiejsze Zabrze, zm. 16 lutego 2003 w Salzgitter) – kompozytor, dyrygent, aranżer multiinstrumentalista, reżyser dźwięku.



W latach 1945-1946 był współzałożycielem i członkiem Zabrzańskiej Orkiestry
Filharmonicznej oraz Oddziału Związku Zawodowego Muzyków w Zabrzu. Do 1947 działał też jako dyrygent orkiestry firmowanej własnym nazwiskiem, dla której pisał repertuar rozrywkowy, taneczny i swingowy z jazzowymi improwizacjami, wykonywany na koncertach i w rewiowych widowiskach na terenach południowej Polski.W latach 1948-1981 zajmował się komponowaniem i aranżacjami dla orkiestr symfonicznych i rozrywkowych Polskiego Radia i Telewizji w Warszawie, Krakowie, Katowicach i w Łodzi oraz dla orkiestr dętych i big bandów. W latach 1951-1954 był kierownikiem muzycznym Teatru Dramatycznego w Jeleniej Górze, a w roku 1957 – big bandu Jana Walaska. W 1959 roku podpisał kontrakt koordynatora artystycznego Orkiestr Symfonicznych i Orkiestr Dętych Związku Zawodowego Kolejarzy oraz rozpoczął stałą współpracę z warszawską Orkiestrą Reprezentacyjną Wojska Polskiego i in. czołowymi orkiestrami dętymi w kraju i zagranicą.

Od 1955 roku mieszkał w Warszawie. W latach 1955-1958 pełnił funkcję drugiego dyrygenta, a od 1959 do 1974 roku – pierwszego dyrygenta i dyrektora artystycznego popularnego big bandu, działającego pod nazwą Orkiestra Taneczna Polskiego Radia, z którym nagrał około dwóch tysięcy utworów, koncertował w całej Polsce i krajach sąsiednich (NRD, ZSRR, Czechosłowacja, Rumunia, Węgry). Od 1959 miał stałe audycje radiowe w Programach I i II Polskiego Radia, w których wylansował większość, nagranych pod własną dyrekcją, przebojów drugiej połowy lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych. Od 1975 roku poświęcił się twórczości kompozytorskiej, dyrygował gościnnie koncertami filharmonicznymi w Polsce i w Niemczech. W 1979 roku Komitet Papieski zamówił u Edwarda Czernego monumentalne opracowanie pieśni Boże coś Polskę z okazji pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do ojczyzny.Od 1981 roku przebywał za granicą. Pisał dla NDR Sinfonieorchester i NDR Pops Orchestra oraz Rundfunk-Tanzorchester Berlin oraz innych niemieckich orkiestr symfonicznych, dętych i rozrywkowych. W 1992 roku uległ w Salzgitter ciężkiemu wypadkowi samochodowemu. Pochowany jest w Berlinie. Edward Czerny był jednym z twórców Festiwali w Sopocie, w Opolu i w Kołobrzegu jako ich wieloletni opiekun artystyczny, dyrygent i aranżer. Pisał i nagrywał muzykę teatralną i filmową. Z zespołami Śląsk i Mazowsze współpracował od chwili ich powstania.W Archiwach Polskiego Radia w Warszawie, Łodzi, Katowicach i Krakowie pozostawił przeszło 3000 nagrań orkiestr radiowych pod własną dyrekcją oraz H. Debicha, R. Dudka, J. Gerta, J. Haralda, St. Hasa, S. Rachonia, A. Rezlera, S. Strahla, B. Szuli, i in. zawierających kompozycje, opracowania twórcze muzyki klasycznej, rozrywkowej i jazzowej oraz orkiestr dętych. Tworzyl repertuar dla najwybitniejszych solistów opery i operetki m.in. E. Ignatowicz, A. Kossakowskiej, I. Nawe, B. Nieman, B. Sokorskiej, T. Żylis-Gary, A. Hiolskiego, B. Ładysza, W. Ochmana, B. Paprockiego, K. Pustelaka, P. Raptisa, R. Tarasewicza, M. Wojnickiego, A. Zwierza. Nagrał wiele przebojów z gwiazdami polskiej piosenki: H. Bielicką, R. Bielska, U. Dudziak, A. German, L. Jakubczak, K. Jedrusik, H. Kunicką, M. Mirską, K. Konarską, M. Koterbską, Z. Kucówmą, J. Prolińską, K. Prońko, Ł. Prus, S. Przybylską, J. Rawik, H. Rek, D. Rinn, R. Rolską, I. Santor, V. Villas, M. Wróblewską, N. Zylską, A. Boguckim, O. Buczkiem, A. Dąbrowskim, E. Dziewońskim, C. Fabińskim, M. Foggiem, J. Gniatkowskim, L. Jakubowskim, J. Michotkiem, W. Młynarskim, B. Niewinowskim, J. Połomskim, A. Rosiewiczem, J. Stępowskim, Z. Wodeckim, T. Woźniakowskim, z zespołami wokalnymi Alibabki, Beltono, Chór Czejanda, Novi Singers, Partita oraz z instrumentalistami jazzowymi: F. Górkiewiczem, W. Karolakiem, J. Milianem, J. Mizerą, S. Mizerackim, H. Miśkiewiczem, J. Matuszkiewiczem, J. Muniakiem, W. Nahornym, Z. Namysłowskim, J. Skowrońskim, M. Urbaniakiem, J. Walaskiem, J. Ptaszynem Wróblewskim i wielu innymi wykonawcami.
Nagrał powyżej 300 płyt dla Polskich Nagrań, Muzy i in. wydawnictw płytowych oraz dla Polonii w Stanach Zjednoczonych, które doczekały się wielu wznowień. Nagrania radiowe i płytowe muzyki rozrywkowej stanowią ważną pozycję w dorobku artysty.W 2004 roku powstała Fundacja im. Edwarda Eberharda Czernego, która zajmuje się wydawaniem dzieł swego patrona, koncertami monograficznymi, archiwizacją oraz rozpowszechnianiem i popularyzacją dorobku twórczego artysty.Od 2005 roku odbywa się Zabrzański Festiwal Orkiestr im. Edwarda Eberharda Czernego. W 2007 roku Edward Czerny został wyróżniony tytułem Wybitnego Zabrzanina.W 2010 roku w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach powstała praca dyplomowa Język muzyczny Edwarda Czernego jako twórcy polskiej powojennej muzyki rozrywkowej.Charakterystyczną cechą twórczości Edwarda Czernego jest połączenie orkiestry symfonicznej i big bandu, które, traktowane równorzędnie, służy do realizowania, właściwego dla swingu, metrorytmicznego przebiegu. Stworzone przez kompozytora rozpoznawalne brzmienie własnej orkiestry i indywidualny styl aranżowania na skład symfoniczny, dęty, big band, a także ich różnorakie połączenia, wpłynęły na rozwój polskiej muzyki rozrywkowej lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych oraz na kierunek jej dalszych przemian. Koncerty z cyklu W hołdzie Edwardowi Czernemu nawiązują do tradycji koncertów sylwestrowo-noworocznych z drugiej połowy lat pięćdziesiątych, zapoczątkowanej przez Edwarda Czernego w Filharmonii Narodowej, w których stałe miejsce zajęła polska koncertowa muzyka rozrywkowa. Edward Czerny dyrygował orkiestrą symfoniczną i własnym big bandem autorskie kompozycje i parafrazy, z nieodłącznymi elementami swingu i jazzowych improwizacji, wprowadzając w ten sposób polską symfoniczną muzykę rozrywkową i jazzową do sal filharmonicznych. Ideą, rozpoczętego w 2004 roku, cyklu W hołdzie Edwardowi Czernemu jest udział w nim najlepszych orkiestr i wybitnych solistów, wykonujących utwory Edwarda Eberharda Czernego tworzone dla największych gwiazd polskiej sceny operowej, operetkowej, piosenkarzy i solistów jazzowych. Dobór tytułów tego repertuaru, a także formułę stylistyczną własnych kompozycji i opracowań twórczych, pisanych przez ponad cztery dekady ubiegłego stulecia dla symfonicznych orkiestr radiowych i filharmonicznych, dętych i big bandów oraz solistów, kształtował w okresie powojennym Edward Eberhard Czerny. Koncerty muzyki popularnej, w których wykonywana jest muzyka Edwarda Eberharda Czernego zajmują od przeszło pół wieku stałe miejsce w repertuarach filharmonii oraz innych instytucji kultury w kraju i za granicą. Dotychczas zrealizowano kilkadziesiąt koncertów monograficznych z cyklu pt. W hołdzie Edwardowi Czernemu w prawie wszystkich polskich filharmoniach i innych instytucjach kultury oraz w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie, korzystając z pozostawionego przez Edwarda Czernego dorobku twórczego (podział wg obsady instrumentalnej):


Henryk Fabian wł. Henryk Sawicki (ur. 11 czerwca 1942 w Grudziądzu, zm. 21 sierpnia 1998[1]) – polski wokalista i kompozytor bigbitowy, mąż wokalistki Kasi Sobczyk i ojciec gitarzysty oraz kompozytora rockowego Sergiusza Fabiana Sawickiego.



Największą popularność zyskał jako solista i gitarzysta zespołu Czerwono-Czarni, z którym nagrał między innym album 17.000.000, a także takie przeboje jak Napiszę do ciebie z dalekiej podróży czy Zakochani są sami na świecie w duecie z Kasią Sobczyk.