Codziennik 29 czerwca urodzili się… Ada Sari, Sławomir Mrożek

opublikowane w Codziennik, Najnowsze Wpisy | 0

foto: Sławomir Mrożek – fot. Paweł Piotrowski.

29 czerwca
imieniny obchodzą:m.in. Paweł i Piotr
Ciekawostki:
1947 – W leżącej na południu kraju miejscowości Målilla została zanotowana rekordowo wysoka temperatura (+38 °C) w historii Szwecji (ex aequo z Ultuną w 1933 roku).
1951: Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy przyjęła Konwencję w sprawie równego wynagrodzenia kobiet i mężczyzn.
1956 – Odbył się ślub Marilyn Monroe i dramatopisarza Arthura Millera.
2006:W Kuwejcie po raz pierwszy 28 kobiet znalazło się na listach kandydatów w wyborach parlamentarnych. Żadna nie uzyskała mandatu.
Urodzili się:
1886:Ada Sari, polska śpiewaczka operowa (sopran koloraturowy), pedagog (zm. 1968)
1909 – Stanisław Witold Balicki, polski publicysta, krytyk teatralny (zm. 1978)
1924 – Gustaw Lutkiewicz, polski aktor
1930 – Sławomir Mrożek, polski pisarz, rysownik (zm. 2013)
1931 – Alina Obidniak, polska aktorka, reżyserka teatralna
1936:Stanisław Srokowski, polski pisarz
1945:Marek Gajewski, polski aktor, spiker, lektor, prezenter telewizyjny (zm. 1995)
1948 – Ian Paice, brytyjski perkusista, członek zespołu Deep Purple
1970: Magda Turowska, polska piosenkarka


ada1

Ada Sari, właściwie Jadwiga Szayer, (ur. 29 czerwca 1886 w Wadowicach, zm. 12 lipca 1968 w Ciechocinku) – polska śpiewaczka operowa, sopran koloraturowy, aktorka, pedagog.

Urodziła się 29 czerwca 1886 w Wadowicach jako córka adwokata Edwarda Szayera i Franciszki z Chybińskich. Kiedy miała trzy lata, ojciec jej wraz z rodziną przeniósł się do Starego Sącza, gdzie otworzył kancelarię adwokacką, a wkrótce został burmistrzem, pełniąc tę funkcję przez siedemnaście lat.

Jadwiga Szayer po ukończeniu podstawowej edukacji wyjechała do Cieszyna i Krakowa, gdzie studiowała podstawy muzyki i śpiewu. Następnie od 1905 r. została przyjęta do Prywatnej Szkoły Muzycznej hrabiny Pizzamano w Wiedniu. Kolejne lata to dalsze studia wokalne w Mediolanie. Występowała w teatrze w Rzymie, a następnie na największych scenach operowych świata ze słynnymi La Scala w Mediolanie czy Carnegie Hall w Nowym Jorku, podobnie jak jej przyjaciółka Stanisława Zawadzka. Odbyła tournée po świecie. Miała repertuar złożony z najwybitniejszych oper świata. Śpiewała największe partie koloraturowe.

W czasie drugiej wojny światowej mieszkała w Warszawie i poświęcała się pracy pedagogicznej. Jej uczennicami były między innymi: Halina Mickiewiczówna de Larzac, Bogna Sokorska, Urszula Trawińska-Moroz, Nina Stano, Maria Fołtyn, Zdzisława Donat, Lidia Kłobucka. Po wojnie na krótko wróciła na scenę operową, ale przede wszystkim uczyła młodych najpierw w Konserwatorium Krakowskim, a później w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Zmarła na zawał serca[3], w czasie pobytu w sanatorium w Ciechocinku.

Pochowana na warszawskich Powązkach w Alei Zasłużonych.

Od 1985 roku w Nowym Sączu odbywa się Międzynarodowy Festiwal i Konkurs Sztuki Wokalnej im. Ady Sari, którego organizatorem jest Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ. Dyrektorem festiwalu jest Antoni Malczak. Dyrektorem artystycznym do roku 2014 była prof. Helena Łazarska, od roku 2014 tę funkcję pełni Małgorzata Walewska.


moda
Sławomir Mrożek (ur. 29 czerwca[a] 1930 w Borzęcinie, zm. 15 sierpnia 2013 w Nicei) – polski dramatopisarz, prozaik oraz rysownik. Autor wielu satyrycznych opowiadań i utworów dramatycznych o tematyce filozoficznej, politycznej, obyczajowej i psychologicznej. Jako dramaturg zaliczany do nurtu teatru absurdu.

Urodził się w Borzęcinie, jako syn kierownika poczty Antoniego Mrożka (1903–1987) i Zofii de domo Kędzior (1906–1949), córki przedsiębiorcy branży mleczarskiej. Pisarz był jednym z trojga dzieci małżeństwa Mrożków. Miał brata Jerzego (1928–1932) i siostrę Litosławę (1935–1995).

Absolwent krakowskiego Liceum im. Nowodworskiego.

Zadebiutował w 1950 jako rysownik, od 1953 publikował cykle rysunków w Przekroju. Wydane w tym samym roku zbiory opowiadań: Opowiadania z Trzmielowej Góry oraz Półpancerze praktyczne stanowiły jego literacki debiut. W 1953 podpisał tzw. Apel Krakowski, wyrażający poparcie dla stalinowskich władz PRL po aresztowaniu pod sfabrykowanymi zarzutami duchownych katolickich, skazanych w sfingowanym procesie księży kurii krakowskiej.

Jego pierwszą sztuką teatralną był dramat Policja, wydany w 1958. Dramat Tango z 1964 przyniósł Mrożkowi światową sławę. Uczestniczył w realizacji II spektaklu gdańskiego teatru Bim-Bom pt „Radość poważna” (1956).

W 1963 wyemigrował. W następnych latach mieszkał we Francji (w Paryżu), następnie osiadł w Stanach Zjednoczonych, Niemczech, Włoszech i Meksyku na ranczo La Epifanía. W 1968 na łamach prasy francuskiej opublikował list protestujący przeciwko interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji, a w grudniu 1981 zaprotestował przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego.
W 1996 powrócił do Polski. W 2002 przeszedł udar mózgu, którego wynikiem była afazja. Skutkiem tego utracił możliwość posługiwania się językiem zarówno w mowie, jak i w piśmie. Dzięki terapii, która trwała około trzech lat, odzyskał zdolność pisania i mówienia. Efektem walki z chorobą jest jego autobiografia.

6 maja 2008 Sławomir Mrożek zapowiedział ponowne opuszczenie ojczyzny, by osiąść w Nicei na południu Francji z powodu klimatu, który bardziej sprzyjał zdrowiu dramatopisarza. Z Polski wyprowadził się dokładnie miesiąc później – 6 czerwca 2008 – wylatując z lotniska w Balicach.

Zmarł nad ranem 15 sierpnia 2013 w szpitalu w Nicei. Jego prochy spoczęły w Panteonie Narodowym w Krakowie. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 17 września 2013 w kościele Świętych Piotra i Pawła w Krakowie. Mszy świętej przewodniczył metropolita krakowski kard. Stanisław Dziwisz.

Magdalena Turowska-Kowalczyk – zwana także Cytryną (ur. 29 czerwca 1970 r. w Koszalinie) polska wokalistka, muzyk, menadżer kultury, właścicielka Agencji Inicjatyw Artystycznych CYTRYNA. Wykonawczyni poezji śpiewanej.Uczęszczała do Liceum Muzycznego im. Grażyny Bacewicz w Koszalinie (klasa fletu). Studiowała w WSP w Słupsku (kierunek Wychowanie Muzyczne) oraz w SGH w Warszawie (Podyplomowe Studium Menadżerów Kultury)Debiutowała z kabaretem De-Ka-De. Potem organizowała koncerty pod wspólnym tytułem „Spotkania przy herbacie z Cytryną”. W czasie studiów zjeździła niemal całą Polskę biorąc udział w rozmaitych przeglądach i festiwalach. W maju 1995 roku założyłam Agencję Inicjatyw Artystycznych CYTRYNA. W czerwcu 1995 roku w Opolu, na koncercie „Kraina Łagodności” pojawił się pierwszy wydany pod jej redakcją singel promocyjny Żółta Cytryna. Rok później, również w Opolu ukazała się Zielona Cytryna – promocyjna płyta długogrająca.Pracowała przy tworzeniu cyklicznego programu TVP1 „Kraina Łagodności”. Prowadziła audycje: w Radio City w Słupsku, w Radio Północ w Koszalinie i w Radio Pogoda w Warszawie.Redagowała serię „Złota Kolekcja” w Kompanii Muzycznej POMATON. Współpracowała przy tym m.in. z Ewą Bem, Ireną Santor, Hanną Banaszak, Stanisławem Soyką, Czesławem Niemenem. Należy do grona Rady Artystycznej Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie i Rady Programowej Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej FAMA w Świnoujściu. Jest założycielką i animatorką Grupy Twórczej MECHANICZNA CYTRYNA. Często występuje w roli jurora, prowadzi warsztaty artystyczne i wspiera młodych wykonawców.Jej pasją są tzw. nowe media. Angażuje się w projekty realizowane w Second Life.