Codziennik 30 maja urodzili się … Krzysztof Cugowski, Alicja Majewska, Mieczysław Fogg

Codziennik 30 maja urodzili się … Krzysztof Cugowski, Alicja Majewska, Mieczysław Fogg

opublikowane w Codziennik, Najnowsze Wpisy | 0

30 maja urodzili się:
1879 – Vanessa Bell, angielska malarka, członkini Bloomsbury Group, siostra Virginii Woolf.
1881 – Charlotte Burton, amerykańska aktorka (zm. 1942)
1887:Alexander Archipenko, ukraiński rzeźbiarz (zm. 1964)
1901 – Mieczysław Fogg, polski piosenkarz (zm. 1990)
1909:Stefan Chałubiński, polski nauczyciel, taternik, przewodnik tatrzański, instruktor narciarstwa, ratownik TOPR (zm. 2001)
1910: Tadeusz Hollender, polski satyryk, tłumacz (zm. 1943)
1913:Monika Żeromska, polska malarka, pisarka, córka Stefana (zm. 2001)
1929:Ryszard Frelek, polski pisarz, publicysta, scenarzysta filmowy (zm. 2007)
1935 – Maria Kornatowska, polska eseistka
1943 – Simona Kossak, polska biolog, leśnik, popularyzatorka nauki (zm. 2007)
1948 – Alicja Majewska, polska piosenkarka
1950 – Krzysztof Cugowski, polski wokalista, członek zespołu Budka Suflera
1969:Wojciech Majchrzak, polski aktor
1971:Michał Jelonek, polski muzyk, kompozytor
1973 – Ilona Felicjańska, polska modelka, bizneswoman, pisarka
1977:Łukasz Pietsch, polski artysta kabaretowy

Mieczysław Fogg, właściwie Mieczysław Fogiel[a] (ur. 30 maja 1901 w Warszawie, zm. 3 września 1990 w Warszawie) – polski piosenkarz śpiewający barytonem lirycznym, którego kariera artystyczna rozpoczęła się w okresie międzywojennym i trwała przez kilka dziesięcioleci po zakończeniu II wojny światowej. Jego najbardziej znane utwory to: Tango milonga, To ostatnia niedziela, Jesienne róże, Pierwszy siwy włos, Mały biały domek, Już nigdy, Bo to się zwykle tak zaczyna.Mieczysław Fogiel urodził się w Warszawie 30 maja 1901.

Jego matka, Anna z d. Bek, prowadziła sklep w domu na rogu ulicy Długiej i Freta, a ojciec, Antoni, był maszynistą kolejowym.Był uczestnikiem wojny polsko-bolszewickiej w 1920 (ranny na froncie). W 1921 rozpoczął pracę w Warszawskiej Dyrekcji PKP jako kasjer, gdzie pracował do 1935. W 1922 Mieczysław Fogiel śpiewał w chórze w kościele Świętej Anny na Krakowskim Przedmieściu. Podczas próby kolęd usłyszał go Ludwik Sempoliński i skierował (grudzień 1922) na naukę śpiewu do profesora Jana Łysakowskiego na Wydziale Wokalistyki Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina. Kształcenie muzyczne kontynuował pod kierunkiem Eugeniusza Mossakowskiego, Wacława Brzezińskiego, Ignacego Dygasa, Stefana Beliny-Skupiewskiego, Adama Didura i Stanisława Kopfa. W 1926 przyjął pseudonim artystyczny „Fogg”, chałturząc na ślubach i pogrzebach.Debiut Mieczysława Fogga jako piosenkarza miał miejsce w 1928 w Chórze Dana (wtedy pod hiszpańską nazwą Coro Argentino V) na scenie warszawskiego teatrzyku Qui Pro Quo. Ze sceną tą związany był do 1931, potem kolejno z teatrami i rewiami Banda, Rex, Polonia, Cyrulik Warszawski, Wielka Rewia, Małe Qui Pro Quo i Tip Top. Od 1932, Chór Dana koncertował za granicą, m.in. w Niemczech, Estonii, na Łotwie, w ZSRR, Finlandii, Norwegii, Szwecji, Austrii, we Włoszech i w USA, gdzie wystąpił w 31 stanach.

Dla firmy fonograficznej Odeon nagrywał 100-150 piosenek rocznie, otrzymując przezwisko „śpiewająca mrówka”. Towarzyszył w koncertach i nagraniach sławnym polskim artystom kabaretowym, m.in.: Hance Ordonównie, Stefci Górskiej, Zuli Pogorzelskiej i Adolfowi Dymszy. Po odejściu z Chóru Dana (1938) zadebiutował jako solista, zwyciężając w ogólnopolskim plebiscycie słuchaczy Polskiego Radia. Występował z własnymi recitalami oraz w programach kabaretowych z Mirą Zimińską i pianistą Tadeuszem Sygietyńskim. Mieczysław Fogg był pierwszym polskim artystą estradowym, którego występ nadała Telewizja Polska. Wystąpił on na antenie 5 października 1938 roku i 26 sierpnia 1939 roku w pokazie próbnej transmisji telewizyjnej nadawanej z wieżowca Prudential w Warszawie. Lata okupacji niemieckiej spędził w Warszawie. Występował (za zgodą władz Podziemnej Polski) w kawiarniach dostępnych polskiej publiczności, m.in. w Cafe Bodo i Swann, U Aktorek i Lucyna. Mieczysław Fogg brał udział w powstaniu warszawskim jako żołnierz AK, a jego zadaniem było podtrzymywanie na duchu powstańców i mieszkańców Warszawy – śpiewał w szpitalach, na barykadach i w schronach. Brał udział w powstaniu jako starszy strzelec I Batalionu Szturmowego Odwet.

Za udział w powstaniu otrzymał wysokie odznaczenie – Krzyż Zasługi z Mieczami (jego powstańcza opaska znajduje się w Muzeum Powstania Warszawskiego). Mieczysław Fogg, przed wojną jeden z najbardziej znanych piosenkarzy polskich, nie opuścił żydowskich przyjaciół podczas okupacji. Z inicjatywy Fogga Ignacy Singer (znany jako Ivo Wesby), kierownik muzyczny kabaretu „Qui pro Quo”, uciekł z getta warszawskiego wraz z żoną Lolą i córką. Fogg udzielił schronienia Singerom w swoim mieszkaniu, gdzie przebywali do zakończenia wojny. Fogg przez kilka dni ukrywał także w swoim mieszkaniu przyjaciela, Stanisława Templa, inżyniera z Wilna, który pracował dla wytwórni płytowej. Mimo ostrzeżeń Fogga, Tempel udał się do getta, aby połączyć się ze swoją rodziną. Również nauczyciel śpiewu, Stanisław Kopf, znalazł schronienie w mieszkaniu Fogga, aż do momentu uzyskania fałszywych dokumentów, dzięki którym mógł wyjechać z Warszawy. Inny żydowski przyjaciel Fogga, Ignacy Zalcsztajn ukrył się w mieszkaniu dozorcy w kamienicy, w której mieszkał Fogg, a on dostarczał mu żywność i pieniądze. Po wojnie w latach 1945–1946 prowadził przy ul. Marszałkowskiej 119 własną kawiarnię artystyczną Cafe Fogg a w latach 1946–1951 kierował wytwórnią płyt gramofonowych Fogg Record, obie firmy zostały jednak znacjonalizowane przez władze komunistyczne i wkrótce zakończyły działalność. Od 1946 występował w programach estradowych i z własnymi recitalami, w których towarzyszyły mu m.in. żeńskie zespoły. W 1958 zwyciężył po raz drugi w plebiscycie Polskiego Radia na najpopularniejszego piosenkarza roku. Po śmierci Maurice’a Chevaliera w 1972, był najstarszym występującym piosenkarzem świata. W 1971 został wydany pamiętnik Mieczysława Fogga, noszący tytuł Od palanta do belcanta (pod redakcją Zbigniewa K. Rogowskiego).

Występował na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze.W trwającej ponad sześćdziesiąt lat karierze wystąpił na blisko szesnastu tysiącach koncertów. Śpiewał w dwudziestu pięciu krajach Europy oraz w Brazylii, Izraelu, na Cejlonie, w ośrodkach polonijnych Nowej Zelandii, Australii i wielokrotnie w USA i Kanadzie. Ze względu na długą karierę Mieczysław Fogg jeszcze za życia stał się symbolem kultury polskiej XX wieku. Jedna z anegdot jaka krążyła o artyście w PRLu głosiła, że kiedy polscy archeolodzy odkopali starożytną mumię w Egipcie ta zapytała ich „Czy Mieczysław Fogg jeszcze śpiewa?”.Młodszy brat stryjeczny Mieczysława Fogga, Aleksander Fogiel, był aktorem, zaś syn – Andrzej Fogg – wynalazcą i inżynierem elektroakustykiem, autorem m.in. książki Adaptery, traktującej o gramofonach. Mieczyslaw Fogg jest pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.W 2006 warszawski zespół Cinq G wydał płytę zawierającą covery piosenek Fogga, utrzymane w stylistyce muzyki ragga pt. Fogga Ragga. W 2008 z inicjatywy wnuka Fogga, Michała, wydano płytę z remixami i innymi aranżacjami piosenek Mieczysława Fogga pod tytułem „Cafe Fogg”. Nad zawierającym 14 utworów albumem pracowało kilkunastu polskich wykonawców. W 2009 wydano kontynuację płyty, zatytułowaną „Cafe Fogg 2”.W okresie międzywojennym nagrywał z Chórem Dana i solo dla wytwórni płytowych Odeon, Syrena Record, Syrena-Electro i Parlophone. Po wojnie jego głos uwieczniano na płytach w kraju i za granicą, m.in. w Anglii, USA i Australii. Płyty z jego nagraniami osiągnęły nakład ponad dwudziestu pięciu milionów egzemplarzy. Dokonał także licznych nagrań dla archiwum PR.
Dyskografia Albumy
Mieczysław Fogg – Piosenki (1955, Muza L 0004; reedycje: Polskie Nagrania tł. Muza, tł. Pronit; Longplay 10 33 rpm)
Mieczysław Fogg – The Favorite of Warsaw, 16 Popular Tunes Tangos, etc (1959 Bruno Hi-Fi Records, BR50083, USA)[4]
Mieczysław Fogg śpiewa piosenki swojej młodości (1960, płyta winylowa – 33 rpm, Muza SX 0187 – Polskie Nagrania)
Wspomnienia dawnych dni (1965, płyta winylowa – 33 rpm, Polskie Nagrania XL 0272)
Co nam zostało z tych lat… (płyta winylowa, Polskie Nagrania)
Oczarowanie (1968, płyta winylowa, Polskie Nagrania, XL 0432 HI-FI)
Zapomniana piosenka (1969, płyta winylowa, Polskie Nagrania XL 0525)
Zawsze będzie czegoś Ci brak (1970, płyta winylowa, Polskie Nagrania SX 1263)
Ukochana ja wrócę (1981, płyta winylowa – 33 rpm, Muza SX 2344)
Niezapomniane przeboje (1987, płyta winylowa – 33 rpm, Muza SX 2467)
Starszy Pan (1992, CD, Polskie Nagrania PNCD 198)
Złote przeboje (CD, AKAR AKCD-013)
Złota kolekcja – Jesienne róże (2001, CD, EMI)
Ta ostatnia niedziela (Seria Polskie Perły) (CD, Polskie Nagrania)
Od piosenki do piosenki (Seria Gwiazdozbiór Muzyki Rozrywkowej) (CD, Polskie Radio)
A ja sobie gram na gramofonie (2007,CD, 4ever MUSIC)
Mieczysław Fogg znany i nieznany (2008, 5CD, 4ever MUSIC)
40 Piosenek Mieczysława Fogga (Seria: 40 piosenek) (2011, 2CD, Polskie Nagrania)

Alicja Majewska (ur. 30 maja 1948 w Olbierzowicach) – polska piosenkarka.
Absolwentka Liceum Ogólnokształcącego im. Tomasza Zana w Pruszkowie oraz Wydziału Psychologii i Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego.Zadebiutowała w 1968 na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze.

W latach 1971–1974 była solistką zespołu Partita i występowała w warszawskim Teatrze na Targówku. W 1975 zdobyła nagrodę główną na Festiwalu w Opolu śpiewając utwór Jerzego Derfla i Ireneusza Iredyńskiego „Bywają takie dni”. W 1980 zdobyła Grand Prix na festiwalu w Rostocku.

W 1985 uhonorowana na festiwalu w Hawanie. Współpracuje z takimi artystami jak: Włodzimierz Korcz, Wojciech Młynarski, Magda Czapińska, Łucja Prus. Uhonorowana Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Krzysztof Piotr Cugowski (ur. 30 maja 1950 w Lublinie) – polski wokalista rockowy, senator VI kadencji.Ukończył Państwową Szkołę Muzyczną w Lublinie. Założył w 1969 zespół Budka Suflera, w którym był wokalistą. W 1972 połączył siły z Romualdem Lipką z zespołu Zrzeszenie Cnót Wszelakich.

Zespół nadal występował pod nazwą Budka Suflera. W 1975 znalazł się na drugim miejscu w notowaniu „Wokaliści roku” przeprowadzonego przez czasopismo „Non Stop”. W 1976 opuścił Budkę Suflera na osiem lat. W tym czasie pracował z zespołami Spisek i Cross. Do Budki Suflera powrócił w 1984.W drugiej połowie lat 80. koncertował i pracował fizycznie w USA. Budka Suflera wróciła do kraju w 1992 na nagranie płyty Cisza, która przyniosła formacji sukces artystyczny i komercyjny wystarczający do podjęcia decyzji o powrocie na stałe na polski rynek muzyczny. W połowie lat 90.

Krzysztof Cugowski rozwiódł się ze swoją pierwszą żoną Małgorzatą i ożenił się z poznaną w Stanach Zjednoczonych Joanną.Największy sukces w karierze Cugowskiego przyniosła płyta Nic nie boli, tak jak życie, której sprzedaż przekroczyła milion egzemplarzy. Dzięki temu zespół w listopadzie 1999 wystąpił w sali Carnegie Hall w Nowym Jorku. W 2001 wydał solową płytę z coverami polskich i zagranicznych standardów rockowych. W 2007 wystąpił jako gość specjalny w programie Jak oni śpiewają?, gdzie w duecie z Nataszą Urbańską zaśpiewał przebój „Jest taki samotny dom”.

W 2014 wystąpił gościnnie w utworze „Zbyt wiele”, producenta muzycznego Rozbójnika Alibaby oraz rapera VNMW 2014 został odznaczony przez prezydenta Bronisława Komorowskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski nadanym za wybitne zasługi dla polskiej kultury i za osiągnięcia w pracy artystycznej i twórczej[2].W 2005 był członkiem Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich. W tym samym roku w wyborach parlamentarnych uzyskał mandat senatora VI kadencji z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu lubelskim. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 nie ubiegał się o reelekcję. Ojciec Piotra i Wojciecha (członków zespołu Bracia) z małżeństwa z Małgorzatą oraz Krzysztofa z drugiego małżeństwa z Joanną.