Przyczyna śmierci Fryderyka Chopina

Przyczyna śmierci Fryderyka Chopina

 

Dziś obchodzimy rocznicę śmierci Fryderyka Chopina – pianista zmarł 17 października 1849 roku. Jak powszechnie wiadomo, Chopin nie należał do osób, które cieszyły się dobrym zdrowiem. Jako główną podejrzaną, która doprowadziła Chopina do śmierci, obwinia się gruźlicę, pod uwagę jednak bierze się znacznie więcej chorób. Kompozytor cierpiał z powodu słabego zdrowia od najmłodszych lat. Nie tolerował tłustych posiłków – powodowały u niego biegunki, utratę masy ciała. Choroba potrafiła utrzymać się u niego non stop przez 6 miesięcy – przez tak długi czas miał powiększone węzły chłonne, co jak wiemy oznacza, że organizm samodzielnie próbuje zwalczyć stany chorobowe. Zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, duża ilość odkaszliwanej rano wydzieliny z płuc, krwioplucie. Przez ostatni rok cierpiał z powodu biegunki, której nie udawało się zwalczyć. Podejrzewa się, że była ona skutkiem serca płucnego lub niewydolnością zewnątrzwydzielniczą trzustki. Chopin zmarł około 2:00 w nocy, jego śmierć poprzedził atak kaszlu. Według akt zgonu kompozytor zmarł na gruźlicę płuc i krtani, jednak inne źródła wskazują, że autopsja nie wykazała zmian w płucach, które mogłyby wskazywać na śmierć z powodu gruźlicy.

Obecnie jako przyczynę zgonu Chopina podejrzewa nie jedną, a więcej chorób, między innymi mukowiscydozę – mogły wskazywać na to dolegliwości żołądkowo-jelitowe, nietolerancja pokarmów bogatych w tłuszcze, nawracające infekcje dolnych dróg oddechowych, w tym ropne, z zaostrzeniami w okresie zimowym, nawracające zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie krtani, zapalenie zatok), beczkowata klatka piersiowa (widoczna na późniejszych zdjęciach i karykaturach), niewielka tolerancja wysiłku, epizod udaru cieplnego (częstszy u osób z mukowiscydozą), próchnica zębów (nasilona u chorych z mukowiscydozą), możliwa bezpłodność. Brany jest pod uwagę także niedobór alfa1-antytrypsyny. Według tej teorii śmiertelny krwotok Emilii pochodził z pękniętych żylaków przełyku wtórnych do marskości wątroby, występującej w przebiegu niedoboru alfa1-antytrypsyny. U Fryderyka do objawów niewydolności wątroby należałyby hipoproteinemia, cechy feminizacji (brak zarostu) i krwawienia z przewodu pokarmowego. Śmierć miałaby być skutkiem marskości wątroby oraz niewydolności oddechowej spowodowanej obturacyjną chorobą płuc. Stenoza mitralna – mało prawdopodobną przyczynę dolegliwości artysty omawiają Kubba i Young w pracy z 1998 roku. Najważniejszym argumentem przeciw tej hipotezie jest brak danych o tym, aby Chopin chorował w dzieciństwie na gorączkę reumatyczną, najczęstszą przyczynę zwężenia zastawki mitralnej. Kubba i Young obok mukowiscydozy i niedoboru alfa1-antytrypsyny wskazali na szereg innych, możliwych, ale mniej prawdopodobnych rozpoznań: zespołu Churga-Strauss, alergicznej aspergillozy oskrzelowo-płucnej, hipogammaglobulinemii, hemosyderozy płucnej, przewlekłych ropni płuc, płucnych malformacji tętniczo-żylnych.

Chopin był aktywny seksualnie od wczesnej młodości, jednak brak informacji o tym, by pozostawił potomka. Niektórzy autorzy uznają to za przesłankę do jego niepłodności, co potwierdzałoby hipotezę mukowiscydozy.

Biografowie artysty piszą często o jego depresji, jednak tematyka ta rzadko była podejmowana przez lekarzy psychiatrów. Jednym z niewielu studiów na temat kondycji psychicznej Chopina jest praca Onufa-Onufrowicza z 1920 roku. Autor przedstawił w niej świadectwa biografów kompozytora dotyczące jego psychiki i wskazał na kilka objawów charakteryzujących chorobę maniakalno-depresyjną (obecnie choroba afektywna dwubiegunowa) i otępienie przedwczesne (obecnie odpowiadające rozpoznaniu schizofrenii), zaznaczając jednak, że brak informacji o tym, aby rozwinęły się u niego wyraźne objawy psychozy, a pojedyncze objawy mogą sugerować jedynie predyspozycję do tych chorób psychicznych.

W 2011 roku Vázquez Caruncho i Brañas Fernández na podstawie informacji z korespondencji artysty i wspomnień bliskich uznali za prawdopodobne, że Chopin wielokrotnie doświadczał halucynacji wzrokowych, stanów marzeniowych, miewał też odczucia jamais vu. Jako prawdopodobną przyczynę tych dolegliwości uznali padaczkę skroniową.

 

 

 

 

https://pl.wikipedia.org, https://upload.wikimedia.org