Codziennik 28 maja urodzli się … Leszek Herdegen, Wojciech Karolak

opublikowane w Codziennik, Najnowsze Wpisy | 0

Foto: Michał Piróg

28 maja urodzili się:
1836 – Jan Aleksander Karłowicz, polski etnograf, językoznawca (zm. 1903)
1864:Witold Rubczyński, polski filozof, historyk filozofii (zm. 1938)
1899:Irena Krzywicka, polski pisarka, publicystka, tłumaczka (zm. 1994)
1912:Patrick White, australijski pisarz, laureat Nagrody Nobla (zm. 1990)
1916 – Anna Jaraczówna, polska aktorka (zm. 1979)
1929:Leszek Herdegen, polski aktor (zm. 1980)
1939:Wojciech Karolak, polski muzyk jazzowy
1949:Wojciech Strzemżalski, polski reżyser filmowy (zm. 1989), Joanna Wnuk-Nazarowa, polska dyrygentka, polityk, minister kultury i sztuki
1953 – Bogdan Kowalewski, polski gitarzysta basowy, członek zespołu Maanam
1975:Iwona Petry, polska aktorka niezawodowa, fotomodelka, pisarka
1979:Michał Piróg, polski tancerz, choreograf, prezenter, reporter
1982:Witold Tabaka, polski dziennikarz
1985:Agnieszka Wajs, polska aktorka

 ll

Leszek Herdegen (ur. 28 maja 1929 w Poznaniu, zm. 15 stycznia 1980 w Toruniu) – polski aktor i pisarz.Pierwszą jego żoną była aktorka Halina Zaczek (4 czerwca 1952, do 1961). Drugą żoną była Lidia Zamkow. Przyjaciel Sławomira Mrożka. Uczestnik powstania warszawskiego. W 1953 r. był sygnatariuszem Rezolucji Związku Literatów Polskich w Krakowie w sprawie procesu krakowskiego. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.Znany jest jako wykonawca Pieśni o małym rycerzu z serialu Przygody pana Michała.
Kariera zawodowa
1952: Teatr Młodego Widza w Krakowie – kierownik literacki
1953–1954: Teatr Wybrzeże w Gdańsku – aktor
1954–1955: Życie Literackie – kierownik działu krytyki literackiej
1954–1954: Teatr Wybrzeże w Gdańsku – kierownik literacki
1 września 1955 – 1 czerwca 1959: Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie – kierownik literacki
1958–1964: Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie – aktor
1964–1972: Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie – aktor
1972–1974: Teatr Studio w Warszawie – aktor
1974–1980: Teatr Powszechny w Warszawie – aktor

 

Wojciech Karolak (ur. 28 maja 1939 w Warszawie) – polski muzyk jazzowy, pianista, kompozytor, saksofonista altowy i tenorowy, aranżer, wirtuoz organów Hammonda.

Jego żoną jest Maria Czubaszek.Urodził się w Warszawie jako syn profesora Akademii Sztuk Pięknych Jerzego Karolaka (1907-1984) i Marii zd. Kotschy-Orwid, córki Józefa Orwida.
Kariera muzyczna Wojciecha Karolaka zaczęła się w 1958, kiedy nawiązał współpracę z zespołem Jazz Believers jako saksofonista. W zespole tym występowali także Jan Ptaszyn Wróblewski oraz Krzysztof Komeda. W latach 1959-60 grał na saksofonie w grupie The Wreckers Andrzeja Trzaskowskiego.W 1961 poświęcił się grze na fortepianie w zespole Andrzeja Kurylewicza. Współpracował także z Swingtetem Jerzego Matuszkiewicza. Był też aranżerem i kompozytorem Studia M-2 i Big Bandem Polskiego Radia.W 1962 założył The Karolak Trio wspólnie z Andrzejem Dąbrowskim i wydał pierwszą autorską płytę. W 1963 współpracował z Ptaszynem Wróblewskim w zespole Polish Jazz Quartet. W 1966 wyjechał do Szwecji, gdzie dorabiał, grając w klubach i restauracjach. W 1973 stał się właścicielem organów Hammonda-B3. W latach 1973-1978 współpracował z Janem Ptaszynem Wróblewskim w zespole Mainstream.W latach 80. XX wieku razem z Tomaszem Szukalskim i Czesławem Bartkowskim stworzył formację Time Killers. Wspólnie nagrali album, który został uznany (w ankiecie krytyków „Jazz Forum”) za najlepszą płytę jazzową dekady. W 1988 Karolak brał udział w nagraniu płyty Obywatela GC, grał tam na organach Hammonda. Od lat 90. XX wieku współpracuje regularnie z Jarosławem Śmietaną, z którym nagrał kilka albumów.

Udziela się także w projektach jazzowych Piotra Barona i Zbigniewa Lewandowskiego, w projekcie gospel Magdy Piskorczyk W hołdzie Mahalii Jackson, a także występuje jako członek zespołu Guitar Workshop Leszka Cichońskiego.Eksperymentował również jako kompozytor muzyki filmowej. Jednym z obrazów, do którego pisał muzykę była Konopielka w reżyserii Witolda Leszczyńskiego, do której napisał m.in. bardzo charakterystyczny motyw, oddający specyfikę barokowej, polifonicznej muzyki organowej. Pisał też muzykę do tekstów żony. W 2007 roku pojawił się w filmie Ryś w roli Boogiewoogiewicza.