Przed polsko – irlandzkim weselem: Stare Irlandzkie Tradycje Ślubne

 

Pięć starodawnych rytuałów, które czasem wciąż towarzyszą Irlandczykom podczas ceremonii zaślubin.

Niebieska suknia ślubna

Tradycyjne suknie ślubne za dawnych czasów nie były białe a niebieskie.

To niebieski kolor symbolizował dziewictwo i czystość. Dopiero wesela brytyjskich monarchów, takich jak królowa Wiktoria, zmieniły stary obyczaj i rozpoczęły bezceremonialną ekspansję białego koloru.

Dziś niebieska suknia ślubna należy już do rzadkości.

Wiele starych irlandzkich obrzędów zupełnie zniknęło na przestrzeni lat. Kilka tych związanych z małżeństwem przetrwało po dziś dzień.

Oto pięć uroczych, częściowo zapomnianych zwyczajów, towarzyszących Celtom podczas zaślubin jeszcze na długo przed nastaniem chrześcijaństwa.

Wiązanie węzła

Dziś symbolem zawartego związku małżeńskiego są obrączki. Kiedyś, zgodnie z prastarymi tradycjami, wiązano węzeł na dłoniach pary, który był swego rodzaju pieczęcią potwierdzającą początek wspólnego życia na dobre i na złe.

Podczas ceremonii używano wstążek, kolorowych sznurków, a nawet (zapewne w ekstremalnych przypadkach) przyozdobionych lin.

Do tego obyczaju prócz Irlandczyków pretensje roszczą sobie także Szkoci. Jest wiele świadectw na to, że tradycja szybko stała się powszechna w całej Europie.

horse_shoe_wedding_rings_wg291

Porcelanowa podkowa

Kiedyś nieodłącznym elementem związanym z zaślubinami było wieszanie nad drzwiami domu końskich podków, które panie młode miały przy sobie podczas ceremonii.

Przesąd, jakoby podkowy przynosiły szczęście, jest podobno tak stary jak wszystkie wzgórza na świecie. Uznaje go wiele rozmaitych kultur. A w dawnej Irlandii połączono go z małżeństwem, co miało gwarantować młodej parze kontynuację szczęścia o takiej samej skali jak podczas ceremonii.

Dziś żadna z pań nie kwapi się do dźwigania ciężkiej, końskiej podkowy, ale wiele z nich ma przy sobie podczas ślubu symbol podkowy wykonany ze srebra bądź porcelany.

M011EL

Dzwonki ślubne

Według starych podań dźwięk dzwonka odstrasza złe duchy. Dawno temu goście weselni często mieli przy sobie małe dzwonki.

Dziś niektóre panny młode z góry sugerują, by zamiast używania hałaśliwych dzwonków panie nakładały bransoletki wyposażone w małe dzwoneczki. Niestety nie można potwierdzić, czy rosnąca ilość rozwodów jest związana z malejącym natężeniem dźwięków odstraszających duchy. Problem tkwi wyłącznie w matematyce. Przed wiekami nikt nie zbierał danych na temat rozpadu małżeństw.

irish-claddagh-ring-meaning-1024x1024

Pierścień Claddagh

Tradycja związana z pierścieniem Claddagh do dziś jest powszechnie znana. Młodzi mężczyźni obdarowują nimi swoje wybranki. Pierścień często jest potem dziedziczony przez członka rodziny.

Samotne kobiety noszą go na prawej dłoni z wystającą częścią skierowaną ku zewnątrz. Kierując ją ku wewnątrz panie sugerują że nie są „dostępne”.

Po zaręczynach pierścionek przekłada się na lewą rękę, kierując koroną ku zewnątrz, a po ślubie ku sobie.

Źródło: