Hello San Francisco…(4)   *Maurice Maeterlinck w moim ogrodzie..

Hello San Francisco…(4) *Maurice Maeterlinck w moim ogrodzie..


Foto:*Maurice Polydore Marie Bernard, hrabia Maeterlinck


Rafik

 

Słynne drzwi Ghiberti „Brama raju”. Kto był we Florencji, uważa, że zdjęcie zostało zrobione w Florencja. Nie, zrobiłem je w San Francisco. Kopię, wykonano jednak dokładnie, jeden do jednego.

Знаменитая дверь Гильберти „Врата рая”. Кто бывал во Флоренции, думает, что фото сделано во Флоренции. Нет-с, в Сан-Франциско. Копия, однако точная, один к одному.


Rafik1

Tablica z listą nowych członków ONZ – od 1990 do 1992 roku. Plac ONZ San Francisco.

Стела со списком членов ООН с 1990 по 1992 гг. на площади ООН Сан-Франциско.


Rafik 5

Lista hiszpańskojęzycznych pisarzy na fresku Centralnej Biblioteki San Francisco.
Список испаноязычных писателей на фреске Центральной библиотеки Сан-Франциско!


Rafik7


Dziś do mojego ogrodu wpadł niebieski ptak. Szkoda, że nie jest to Maurice Maeterlinck*.
Сегодня в мой сад прилетела синяя птица. Жаль, что не Мориса Метерлинка.

*Maurice Maeterlinck

Maeterlinck przed 1905:
  • Inteligencja jest to zdolność, przy której pomocy pojmujemy ostatecznie, że wszystko jest niepojęte.

*Maurice Polydore Marie Bernard, hrabia Maeterlinck (ur. 29 sierpnia1862 w Gandawie, zm. 6 maja 1949 w Nicei) – belgijski dramaturg, poeta, eseista, piszący w języku francuskim, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1911.

Życie i twórczość

Pochodził z bogatej rodziny flamandzkiej, ukończył studia prawnicze, następnie pracował w tym zawodzie w Gandawie. W 1896 roku zamieszkał w Paryżu, gdzie utrzymywał się z pracy literackiej. W 1911 otrzymał Nagrodę Nobla. W czasie I wojny światowej nie został przyjęty do armii z powodu nieodpowiedniego wieku, walczył jednak przeciwNiemcom na polu propagandy. Lata międzywojenne wypełniła mu głównie działalność publicystyczna. W 1939 roku przez Portugalięwyjechał do USA. Do Europy wrócił w 1947 roku. Należał do belgijskiej akademii literatury, od 1947 był prezesem międzynarodowego Pen Clubu.

Maeterlinck znany jest przede wszystkim jako twórca dramatu symbolistycznego. Jego utwory sceniczne odznaczają się tajemniczą atmosferą, nastrojowością, często nasycone są pesymizmem, wyrażając lęk egzystencjalny człowieka oraz jego bezradność wobec przeznaczenia. Najważniejsze dramaty, które wywarły wielki wpływ na innych twórców, to: Intruz (1890), Ślepcy (1891), Peleas i Melisanda(1893), Wnętrze (1894), Monna Vanna (1902), Niebieski ptak (1908).

Ich charakterystyczną cechę stanowi obojętność autora wobec świata postrzeganego zmysłowo. Z tego powodu akcja sceniczna zarysowana jest w sposób szkicowy. Naprawdę ważny dla Maeterlincka pozostaje ukryty, nieznany i niedostrzegalny sens zjawisk i wydarzeń, drugie dno realnych epizodów, w których tkwi prawda o człowieku i kierujących nim pobudkach. Swoim bezwolnym i biernym postaciom kazał funkcjonować w nieokreślonym świecie, często zbliżonym do świata marzeń sennych. Maeterlinck pisał również wiersze, w których przejawiał wyraźną fascynację poezją jednego z teoretyków i przywódców symbolizmu Stéphane’a Mallarmégo.

Jako poeta debiutował tomikiem Cieplarnie (1889), wyrażając w wierszach przede wszystkim problem duchowego osamotnienia. Wydał również cykl Pieśni (1894), czerpiąc inspirację z tradycyjnej, ludowej liryki flamandzkiej.

W okresie działalności studyjnej w Rosji sztuki Maeterlincka miały ogromny wpływ na twórczość Meyerholda oraz Sulerżyckiego.

Wielką poczytnością cieszyły się znakomite eseje filozoficzno-przyrodnicze, w których dowiódł talentu wnikliwego obserwatora przyrody i umiejętności fascynującego jej opisywania: Życie pszczół (1901), Inteligencja kwiatów(1907), Życie termitów (1926) oraz Życie mrówek (1930).

Wybrane utwory

  • 1894: Wybór pism dramatycznych w przekładzie Zenona Przesmyckiego
    • Gość nieproszony (L’Intruse, 1890)
    • Ślepcy (Les Aveugles, 1890)
    • Siedem królewien (Les Sept Princesses, 1891)
    • Peleas i Melisanda (Pelléas et Mélisande, 1892)
  • 1900: Księżniczka Malena (La Princesse Maleine, 1889)
  • 1904: Joyzella (Joyzelle, 1903)
  • 1912: Siostra Beatryks (Sœur Béatrice, 1901)
  • 1923: Wielka tajemnica (Le Grand Secret, 1921)
  • 1929: Życie przestrzeni (La Vie de l’espace, 1928)
  • 1930: Ścieżkami wzwyż (Les Sentiers dans la Montagne)