Codziennik… 28 czerwca urodzili się John Medeski, Katarzyna Borowicz

Codziennik… 28 czerwca urodzili się John Medeski, Katarzyna Borowicz

opublikowane w Codziennik, Najnowsze Wpisy | 0

foto: Katarzyna Borowicz

28 czerwca urodzili się:

1867 – Luigi Pirandello, włoski pisarz, laureat Nagrody Nobla (zm. 1936)
1878 – Stanisław Brzozowski, polski filozof, pisarz, publicysta, krytyk literacki (zm. 1911)
1900 – Leon Kruczkowski, polski pisarz, publicysta (zm. 1962)
1943:Ryszard Krynicki, polski poeta
1961:Andrzej Celiński, polski reżyser, dramaturg, scenograf teatralny i fiomowy
1965 – John Medeski – amerykański pianista i kompozytor jazzowy
1966 – John Cusack, amerykański aktor
1969:Michał Znaniecki, polski reżyser teatralny
1985 – Katarzyna Borowicz, polska dziennikarka, zdobywczyni tytułu Miss Polonia

Anthony John Medeski (ur. 28 czerwca 1965 w Louisville w stanie Kentucky[1]) – amerykański pianista i kompozytor jazzowy, wirtuoz organów Hammonda i innych instrumentów klawiszowych. Gra na m.in. fortepianie, organach Hammonda (model B3), melodyce, melotronie, klawinecie, ARP String Ensemble, fortepianie elektrycznym Wurlitzera, syntezatorze Moog Voyager, organach Wurlitzera 7300 Combo i syntezatorze Yamaha CS-1 („zabawce”). Medeski to weteran nowojorskiej sceny awangardy jazzowej. Popularność zyskał jako lider amerykańskiej formacji Medeski, Martin & Wood (MMW).


John Cusack with a serious expression wearing a suit and tie

John Cusack (ur. 28 czerwca 1966 roku w Evanston w stanie Illinois) – amerykański aktor, scenarzysta i producent filmowy.

Urodził się w rodzinie katolickiej irlandzkich Amerykanów jako czwarte z pięciorga dzieci reżysera filmów dokumentalnych Dicka Cusacka (ur. 1925 – zm. 2003 na raka trzustki) i nauczycielki matematyki i aktywistki politycznej Nancy Cusack. Ma trzy siostry – dwie starsze, Ann (ur. 1961) i Joan (ur. 1962), jedną młodszą, Susie (ur. 1971), oraz starszego brata Billa (ur. 1964).

John Cusack official portrait.jpg
Uczęszczał do szkoły założonej przez rodziców jego przyjaciela Piven Theatre Workshop w Chicago. Występował w lokalnych przedstawieniach i reklamach. Po ukończeniu Evanston Township High School w Evanston, w stanie Illinois, kontynuował naukę na Uniwersytecie Nowojorskim na Manhattanie.

Mając szesnaście lat zadebiutował w komediodramacie Klasa (Class, 1983) u boku Jacqueline Bisset i Roba Lowe. W 1986 roku w Chicago założył zespół teatralny New Criminals Theatre Company, który stał się jednym z czołowych teatrów w kraju, wyreżyserował cztery sztuki dla New Criminals m.in. Alagazam After the Dog Years i Methusalem, za które w Chicago otrzymał nagrodę im. Josepha Jeffersona. Za rolę wierzącego w prostą i czystą miłość Lloyda Doblera, zakochanego w najzdolniejszej uczennicy w szkole w melodramacie Camerona Crowe Nic nie mów (Say Anything…, 1989) został uhonorowany nagrodą krytyków filmowych w Chicago. Pojawił się w dwóch produkcjach Woody’ego Allena – Cienie we mgle (Shadows and Fog, 1992) i Strzały na Broadwayu (Bullets Over Broadway, 1994). Zyskał rozgłos dzięki występom w komedii Roba Reinera Pewna sprawa (The Sure Thing, 1985) jako zakochany autostopowicz, dramacie sportowym Johna Saylesa Ośmiu z zespołu/Spisek ośmiu (Eight Men Out, 1988) w roli baseballisty z drużyna „White Sox” w Chicago i czarnej komedii Stephena Frearsa Naciągacze (The Grifters, 1990) jako mistrz drobnych przekrętów i syn wytrawnej oszustki (Anjelica Huston).

Jest także współautorem scenariusza do filmu New Crime Productions Zabijanie na śniadanie (Grosse Point Blank, 1997). Za postać szeryfa federalnego Vince Larkina w thrillerze Con Air – lot skazańców (Con Air, 1997) dostał w Los Angeles nagrodę Blockbuster Entertainment. Zebrał dobre recenzje za rolę zdesperowanego urzędnika w niewielkiej firmie LesterCorp, który podgląda życie Johna Malkovicha w komedii Być jak John Malkovich (Being John Malkovich, 1999). Jego kreacja właściciela niewielkiego sklepiku muzycznego w Chicago w dramacie muzycznym Przeboje i podboje (High Fidelity, 2000) przyniosła mu nominację do nagrody Złotego Globu.

Jest jednym z założycieli Fundacji Wolności Prasy (Freedom of the Press Foundation), mającej na celu wspieranie dziennikarstwa, m.in. WikiLeaks, które demaskuje korupcję i nielegalne działania rządów.

Spotykał się z Gabrielą Spanic, Neve Campbell (1998, 2002), Minnie Driver, Lili Taylor, Alison Eastwood, Claire Forlani (1997-98), Coriną Katt (1998), Janice Dickinson, Meg Ryan (2002-2003) i Jodi Lyn O’Keefe (2003).


KB

Katarzyna Weronika Borowicz (ur. 28 czerwca 1985 w Ostrowie Wielkopolskim) – Miss Polonia 2004, dziennikarka LechTV Online.

Miss Polonia 2004, Miss Publiczności Miss Polonia 2004, Miss Max Factor Miss Polonia 2004, Miss Webmasters Miss Polonia 2004, III Wicemiss konkursu Miss World 2004, Queen of Europe 2004, II Wicemiss Miss Earth 2005, III Wicemiss Miss Europe 2006. Wcześniej lepszy rezultat spośród Polek na konkursach międzynarodowych zanotowała tylko Aneta Kręglicka.

Studiowała kulturoznawstwo w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu.

W 2011 roku wcieliła się w główną bohaterkę bardzo odważnej kampanii informacyjnej Polskiego Czerwonego Krzyża „Poznaj Alę”, uświadamiającej ryzyko zarażenia HIV i Zespół nabytego niedoboru odporności.

Od maja 2007 roku rozpoczęła pracę w oficjalnym kanale telewizyjnym Lecha Poznań. Prowadzi tam swój program „Babskim okiem”.

Leon Kruczkowski (ur. 28 czerwca 1900 w Krakowie, zm. 1 sierpnia 1962 w Warszawie) – pisarz i publicysta, a także poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II i III kadencji. Urodzony w rodzinie rzemieślnika, był z wykształcenia chemikiem, absolwentem Wyższej Szkoły Przemysłowej w Krakowie. Po studiach pracował początkowo w przemyśle i szkolnictwie zawodowym, następnie od początku lat 30. zajmował się działalnością literacką i publicystyczną; był związany z lewicą. Lata wojny spędził w obozach jenieckich w Arnswalde II B (Choszczno) i Gross Born (Borne Sulinowo). Po powrocie do Polski założył w Krakowie miesięcznik literacki „Twórczość”. W latach 1945-1948 podsekretarz stanu (wiceminister) w Ministerstwie Kultury i Sztuki, w latach 1949-1956 prezes Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich. W latach 1951-1956 przewodniczący Komitetu Współpracy Kulturalnej z Zagranicą. Od lutego 1957 członek Rady Państwa. Od 1946 roku był posłem – kolejno: do KRN, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II i III kadencji. W latach 1952-1956 przewodniczył sejmowej Komisji Oświaty, Nauki i Kultury. W latach 1952-1956 członek Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Narodowego, od 1958 członek Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Był odznaczony orderem Budowniczych Polski Ludowej. W 1953 otrzymał Międzynarodową Nagrodę Leninowską za Umacnianie Pokoju Pomiędzy Narodami.
Twórczość
Powieści
Kordian i cham (1932)
Pawie pióra (1935)
Sidła (1937)
Zbiory opowiadań
Szkice z piekła uczciwych (1963)
Zbiory poetyckie
Młoty nad światem (1928, debiut literacki)
Dramaty[edytuj
Kordian i cham (1935, adaptacja powieści)
Odwety (1948)
Niemcy (1949), pierwotny tytuł: Niemcy są ludźmi
Juliusz i Ethel (1954)
Odwiedziny (1955)
Pierwszy dzień wolności (1959)
Śmierć gubernatora (1961)
Rodzina Sonnenbrucków (scenariusz filmowy)
Eseistyka
Człowiek i powszedniość
Dlaczego jestem socjalistą
W klimacie dyktatury
Spotkania i konfrontacje
Prawo do kultury
Literatura i polityka