Hello San Francisco – ŚWIATOWY DZIEŃ TEATRU

Hello San Francisco – ŚWIATOWY DZIEŃ TEATRU

 

Dzisiaj, 27 marca, w dzień teatru (Światowy Dzień Teatru), zdecydowałem się iść do teatru nazywanego „Park Złote Wrota”. Ten teatr stworzył wielkim wysiłkiem, przez pół wieku jego kurator Szkot John’a Mclaren. Natura, z kolei, odwzajemniła mu się po królewsku. Żył prawie 100 lat.

World Theatre Day – Światowy Dzień Teatru

Jeszcze w zeszłym wieku, na placu o powierzchni prawie 5 kilometrów kwadratowych był tu tylko piasek i wydmy.
Teraz jest to sławny park, który jest o 20 % większy niż Central Park w Nowym Jorku. W „Parku Złote Wrota” jest wiele tajemniczych zakątków. W Dzień Teatru intuicyjnie doszedłem do centralnego miejsca teatru, do jeziora Stou.

Mówią, że w ciemności nocy nad woda unosi się duch kobiety. (Nie będę opowiadał strasznej historii związanej z jej utopionym dzieckiem: Historia nie jest na facebook). Chociaż, myślę, że unosi się amerykański duch,  Niny Zarechnoy. Naprawdę, zamiast mew, tu i tam, drepczą kaczki krzyżówki. Samce, w jasnym upierzeniem godowym, podkradają się do samiczek, która wyglądają znacznie skromniej, prawie jak kurczaki. I od razu wyobraziłem sobie sceny z „Dzikich kaczek” G. Ibsena.
Czy naprawdę kwitnąca sakura nie może być dekoracją w teatrze Kabuki?
A chińska pagoda  – dar parku od Taypeya – czy nie przypomina nam przypadkiem sztuk Hung Shenga?..

jak wam się to podoba:

Cały świat – to Teatr.

W nim kobiety, mężczyźni – sami aktorzy.

Mają swoje wyjścia i wejścia.
I każdy nie jedna gra rolę.

Cały świat – to Teatr. W nim kobiety, mężczyźni – sami aktorzy.

„Park Złote Wrota” w San Francisco nie jest wyjątkiem, Panie Szekspir!

Szczęśliwego Międzynarodowego Dnia Teatru, przyjaciele!

Zapraszamy do esklep porthos specjalna wiosenna kolekcja.

World Theatre Day

Сегодня, 27 марта, в День Театра (World Theatre Day), я решил пойти в Театр. В Театр по названию «Парк Золотые Ворота». Этот „Театр” создан во многом усилиями шотландца Джона МакЛарена, суперинтенданта парка на протяжении полувека. Природа, в свою очередь, отблагодарила его по-царски. Он прожил почти 100 лет. Еще в позапрошлом веке здесь, на площади почти в 5 кв. км, были сплошные пески и дюны. Теперь раскинулся знаменитый парк, который на 20% больше нью-йоркского Центрального парка. В «Парке Золотые Ворота» есть много затаенных уголков. В этот День Театра потянуло к самому театральному месту, к озерку Стоу. Говорят, что в темную ночь здесь над водой витает призрак женщины. (Не буду пересказывать жуткую легенду, связанную с ее утонувшим младенцем: сюжет не для Facebook.) Хотя, наверно витает дух какой-нибудь американской Нины Заречной. Правда, вместо чайки, то тут, то там ковыляют кряквы. Самцы, в ярком брачном оперении, подкрадываются к самке, которая на вид намного скромнее: ну, просто курица. И сразу всплывают сцены «Дикой утки» Г.Ибсена. А разве цветущая сакура не декорация к театру Кабуки? А китайская пагода – подарок парку от Тайпея – не вызывает в памяти пьесы Хун Шэна?.
As You Like It.
Или, «Как вам это нравится»:
– Весь мир – театр.
В нём женщины, мужчины – все актеры.
У них свои есть выходы, уходы,
И каждый не одну играет роль.

Весь мир – Театр. В нём женщины, мужчины – все актеры.
«Парк Золотые Ворота» в Сан-Франциско не исключение, мистер Шекспир!
С Международным Днем Театра, друзья!

Tekst & Foto Raphael Hakopdjanian